یوسف سکاکی

ابن ابى‏بكر بن محمد بن على خوارزمى سكاكى. در قسمت شمالى تكیه‏ى لسان الأرض حظیره‏ى كوچكى بوده، و در وسط آن دوازده ترك كوچكى به سبك بقعه‏ى باباركن‏الدین، لكن كوچك‏تر قرار داشته، و به طورى كه مطلعین نقل مى‏كنند بعد از سال گرانى 1336 در اثر عدم مراقبت، بقعه كمى [رو به] خرابى رفته، و دروازده‏ى دهكده مجاور به نام «كوله پارچه» نیز خراب گردیده، و مردم نادان، بقعه‏ى نامبرده را ویران ساخته، و با آجرهاى آن، دیوار قلعه را استوار مى‏كنند. از آن پس كم‏كم آثار قبور مجاور و قبر داخل گنبد را نیز خراب نموده و تسطیح مى‏نمایند، و در سالهاى اخیر مالك ده، قبرستان را نیز به مردم فروخته، و آنجا را خانه ساختند، و فعلا به نام مفت آباد شهرت دارد. مدفون در این بقعه، على المشهور سكاكى نام داشته است، و سكاكى لقب مشهورى است براى عده‏اى از دانشمندان قرن هفتم و هشتم هجرى، به طورى كه برخى از ارباب فضل اظهارنظر مى‏كنند مدفون در این محل سراج‏الدین ابویعقوب یوسف سكاكى مؤلف كتاب مفتاح العلوم، و متوفى در اوایل رجب 626 - 7 مى‏باشد، (وى از مفاخر علمى، و دانایان به علوم جفر و رمل و اسطرلاب و كیمیا و غیره بوده است) لكن بر این ادعا دلیلى همراه نیست. در هر حال آثار عظمت و جلال از مقبره ظاهر بوده، و وجود آن پس از صفویه، دلیل بر تشیع صاحب آن است، و جاى تأسف است كه مالك ده، با داشتن ثروت زیاد، به اسم سنى بودن صاحب قبر، از فروش قبرستان و از بین بردن آثار قبور مسلمین صرف‏نظر ننموده.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.